Concentrisch

donkere zomer

rokerig
verkleurde bushalte

schemerende logeerkamer

omkrullende
dienstregeling

vertraagde klokken,

slaperig wachten...

...en dan komen waterige zinsdelen
uit een vrouw die lang heeft geleefd

en cirkels tekent:

atonale metamorfoses in regenplassen

ringen van telkens één hartslag

obscure golflengtes,

stemmenruis

in duizend spatten.

Reacties: