Monsters afnemen

Adam van het lab houdt van appels
en gecompliceerde bordspellen op de gedeelde keukentafel.

portretten voorzien hem van weinig reputatie,
genoeg geld om van te leven, of hij misdaden
oplost of kunstwerken herstelt weet hij niet

hij heeft zijn eigen organen nog nooit gezien
wordt wel eens wakker op vrijdagochtend
op het linoleum, de gang, de achtste verdieping.

zijn machines lichten sporen van mensen stralend door,
reconstrueren de handen van meesters, van daders
Adam lapt de huid van anderen op, overschildert hun decor

buisjes met hun kleurstoffen behoren tot zijn vierkante kamer
hij praat tegen ze, zachtjes, chromosoom voor chromosoom.

Reacties: