Woon-werkverkeer
's ochtends heeft het leven het leven keek toe vanaf een wolk vroeg in de avond keert het tij het was even schrikken het leven heeft je opgehaald een klein meisje omklemt je handtas en lijkt op mij dankbaar valt de regen Voor oma Joke van Caulil
jou hier slaperig afgeleverd
je opende je ogen, je werd iemands moeder
en huilde, was verdietig en gelukkig
of ging terug naar het midden
van de wereld en at daar
een broodtrommeltje leeg
draait de wind
zwiepen de ruitenwissers metronoom
voor ons en ook voor jou
als in een droom knipperde je
rolde je met je ogen en was je weg
je verzorgde handen lieten ons los
besturen de auto over een lange rechte dijk
uitgezwaaid door knotwilgen
een warm geruit kleed beschermt de achterbank
een blikje zuurtjes ligt stil in het dashboardkastje
twijfel je nog even, welke route je zult nemen
door de Westerscheldetunnel
of langs de Antwerpse haven, naar de overkant.
8 maart 1932 - 23 april 2005
Reacties:
dries:prachtig.
mrs clockwise:Jeetje, wat mooi.
joke en astrid:lieve sas,tranen dringen voor.............
