Antilichamen
de koele ochtend voelt mijn voorhoofd zonder sleutels opent de voordeur al dromend, een voorbode van jezelf grieperige dauw op mijn huid, al dromend
jouw kus, een half uur oud, is vervlogen
langzaam ontwaak ik dromend, al dromend
in een bed hou je me vast sterf je weg
de kat weeklaagt dromend, al dromend
lig je weer bij mij, je winterjas herinnert
aan motregen bij zonsopgang en benzine
iemand die misschien
niet meer thuiskomt vanavond
verpoedert een droom, een instortende bloem
in een kamer die plots wordt geopend
Reacties:
alles © saskia waterman