Onderhuur
in de kozijnen zit enkel glas een lege hommel op de vensterbank eikenfineer verhult de platenspeler de gitaar viel gister stuk een hommel botste tegen mijn voorhoofd alleen, buiten langs het tuinpad voor Nick Drake, 1948-1974
een zeldzaamheid tegenwoordig
ijsbloemen sterven immers uit
een vloerkleed met steeds meer weeffouten
afkoelende frambozenthee
tussen bezongen meisjes bestaan
enkel nog mondelinge overeenkomsten
misschien werd hij te weinig bespeeld
of te vaak afwijkend gestemd
tegen eierschalen wanden
tegen een halfopen raam
in vochtige aarde lag een steen
die een plant had proberen te zijn
Reacties:
Swanz:ijsbloemen tot februari 1977 (bijna) elk jaar op de ramen. Centrale verwarming dode de nostalgie daarna.
Mooi gedicht.
ja ,dit vind ik mooi sas en wat lopen jullie samen lekker trots te zijn,geniet er maar van
Maaike:Mooi!