Waterbodem

gevangen in gewichtloosheid
blauwe lippen, opgespoten longen
maar uw huid blijft glad en droogt niet uit!

rimpels weken los van vingertoppen
het zicht verkronkelt, de horizon is een spiraal
stroomt er nog iets? of ben ik het, half blind?
eb of nacht? vloed of dag?

het zand krult, maar dat is slechts suspensie
het zakt weer weg in stilte
rennen gaat niet, ook al wil je dat je het wilt

zonder ochtend moet mijn slaap nog leren
zwemmen, golvende haren worden planten
op zichzelf, baan me een pad door mijn
eigen wierwoud onder dichte zoute wolken

proef ik nu vooruit of achterom
het plastic en de stookolie, wrak in wrak uit?
of telkens hetzelfde wrak? weet ik het.
nergens voel ik glazen wanden. ik mis ze.

waren er niet mensen waar ik van hield?
we drijven vast rond in een school
ze zijn maar een armlengte ver weg
alleen reiken ze naar een ander wanneer
ik door spookvloeistof naar ze grijp...

willekeurige choreografie moet worden gevolgd
een laatste oordeel is een eerste stap aan land.

Reacties: