Overstroming
land blijkt sneller dan wolken een spiegel met besef van plicht en tijd groengrijze troebele zoeklichten door kamers oevers drijven weg om een spoor van kleur vloeibare lichtkogels
wonderlijk egaal haalt de vloed ons in
stroomt zonder rechtvaardiging zonder
voltooiing verval en karma in iedere kubieke
water groeit zich een weg door keuzes voor later
ooit verpakt onder beschermde atmosfeer
modder achter muren wordt ontbloot
naar elk donsveertje elk zompig twijgje
elk verdronken nestje elk vlot van luchtbelletjes
elke gewaande bedding elk ingebeeld oppervlak
waren onze nagels maar schelpen
of onze longen piepschuim
of waren we zelfs maar druppels ecoline
achter te laten voor onze verdronken vlucht
Reacties:
Deb:Mooi stukje met inhoud, zeg! :-)
