Dak van de wereld

ik woon op ooghoogte nu met meeuwen
trams en bovenleiding maken fabrieksbliksem
de schemering zit in buizen
schakelt rood in, dan oranje

ik vergis het wit naast mijn iris
in het glas en de avond,
vervuild door kamerlicht
als een wolkje in de verte

's ochtends kom ik naar buiten
straatverlichting waait dan weg
met rook waarin versteende
werelden in het verkeer opgaan.

Reacties: