Droom in de zesde naamval

terug op school, lange en trage trappen en hallen
advent, kaal en grauw nog voor het eerste lesuur
brandt een kaars al in de stoffige krans
lokalen, gezichten, vriendschappen en pikordes
waar je behaaglijk buiten staat

een gebouw van bakstenen onvolgroeidheid,
in een park met alles wat je nog niet hebt meegemaakt
ik was vaak te laat, geloof ik
ik heb iets gemist:
de spanning van niet op tijd verschijnen bij de juiste leraar

angst staat op het lesrooster. leer het vervoegen in alle naamvallen
tot je het opdreunt in je slaap
tot het je op het schoolplein opwacht en nastaart

de jongen die altijd een hoek voor je uit liep
we hadden iets samen, alleen wist niemand het
alle dagen dat ik naast je ging zitten
in de adempauzes tussen de pijnlijke lessen
en naar je dunne onderarmen keek

liefde was nooit zo mooi als toen je het nog niet echt kende
toen je het nog niet weg kon geven en het je lichaam veranderde

als we spraken was het in de waterlichtjes langs de muren
in huiswerk, antieke talen, een dialoog
waarin werd verteld hoe een filosoof heengaat
en uitleg over goden die door vernietiging
het leven vooruit helpen.

Reacties: