Universiteit

wandelend door gangen in het
gebouw van Biologie en Scheikunde
het spiegelende, antiseptisch aandoende
linoleum laat je zweven
één centimeter boven de vloer.
donkere muren worden rond van vorm door
het lichtende raam aan het eind van de gang.

een deeltje in een atoom ben je
zwevend in een kleurig, plastic
halfdoorschijnend bolletje in het
stoffige moleculemodel naast
analoge rekenmachines in een
vitrine in hetzelfde gebouw.

je loopt in een bubbel, rolt met
jezelf voort, in een amberen atoom op de
achtste verdieping en buiten zweef je
over de polder, de snelweg
vol auto's als torretjes aan een touwtje,
kantoren, geluidswanden en in
de verte een schimmige kerktoren.

Reacties: