Station Lelylaan

mijn lief, ik heb voor jou aaneengeregen
een ketting van grijze vleugels
woord voor woord verzameld in zegellak
om het stof van je af te schrijven

de vogels dwarrelden als losse bladen
in een lucht van gewassen inkt
tussen de wazige straat en jouw raam
ik heb het ze gevraagd

maar ik verstond ze niet

mijn lief, ik kan je niet helen
we verkruimelen zolang ik je aanraak
maar ik kan het aan, want bij jou
ben ik iemand anders

dan in de spiegel in mijn verlaten kamer

Reacties: